Categorie: Uncategorized

Vandaag stond er weer een training van de Stichting Pocketbike Promotion op het programma. Het was lekker druk en er moest dan ook in 4 groepen worden gereden om iedereen de tijd en ruimte te geven om lekker te kunnen trainen.
Mijn opdracht voor vandaag was duidelijk, verzitten in de bochten om zo mijn bike meer rechtop te laten in de bochten waardoor mijn bochtensnelheid omhoog kan en de kans op schuivers word verkleind.
Dat was makkelijker gezegd dan gedaan en omdat ik me daar op concentreerde ging het allemaal wat rustiger aan.

Toch was ik zeer tevreden vandaag, geen schuivers gemaakt, goed kijkwerk verricht en gaan verzitten in de bochten.
Het verschil wat ik merkte was dat mijn knie eerder aan de grond was, het verschil dat mijn papa zag was dat de bike rustiger door de bocht ging zonder iedere keer het achterwiel opzij te zetten.
Kortom de missie was geslaagd al ben ik er nog lang niet, maar kleine stappen brengen uiteindelijk het resultaat waar ik naartoe moet 🙂
Op naar 9 november want dan staat de volgende training alweer op het programma!

Vandaag weer een fijne training gehad bij Stichting Pocketbike Promotion in Roosendaal. Het was niet al te druk in mijn groep en we waren met veel gelijkwaardige rijders.
Dit resulteerde in een zeer leuke training waarbij we met vier rijders achter elkaar een mooi treintje konden rijden.
Al met al weer een leuke en leerzame dag geweest.

Deze zaterdagochtend weer lekker kunnen rijden bij Stichting Pocketbike in Roosendaal. Ik was de avond ervoor op tijd mijn bed ingedoken en dus goed uitgeslapen, erg belangrijk merk ik tegenwoordig. Ik had er echt zin in en nadat de groepen waren ingedeeld konden we gaan rijden. Eigenlijk waren het allemaal gevorderde rijders in de snelle groep en waren er nog iets snellere wedstrijdrijders bij, kortom een goede mix om van te leren.

Ik heb zelfs nog een aantal rondes op kop gereden bij een “treintje” van 4 en dat was erg leuk om te ervaren. Omdat de snelheid best wel hoog lag was dit inspannend en vroeg volledige concentratie. Na deze ochtend was ik erg tevreden over alle sessies die ik heb gereden en ging dus moe maar voldaan weer naar huis.

Ook is me verteld dat het nu echt tijd geworden is om te gaan verzitten want ik rijd blijkbaar op de limiet van mijn banden. Ik ga te plat door de bochten waardoor ik te ver op de zijkant kom en dat binnenkort moet gaan bekopen met een fikse schuiver als ik niet ga verzitten. Dat is dus vanaf nu mijn aandachtspunt en zal daar dus op gaan oefenen. Ik kijk al uit naar de volgende keer in ieder geval. Hier nog wat beelden van vanochtend.

Vandaag weer een training bij de Stichting Pocketbike Promotion in Roosendaal. Na mijn crash van 2 weken geleden had ik nog niet het volste vertrouwen dus kon ik rustig opbouwen in de 2e groep, we laten de snelle jongens maar even voor wat het is. Helaas wilde het weer niet lukken in de eerste paar minuten maar gelukkig had Piet Bouwman van de Stichting Pocketbike Promotion in de gaten dat er iets niets moest kloppen aan mijn bike. Het euvel had hij snel gevonden, door de crash van 2 weken geleden bleek mijn stuurdemper ook een klap gehad te hebben gehad waardoor ik de ene kant heel ver kon sturen en de andere kant bijna niet. Nu stuur je niet heel veel bij het minibike racen maar dit veroorzaakte wel mijn probleem, slordig foutje van de monteur (sorry papa 😉 ).
Nadat dit werd opgelost (dank aan Maarten Hendrieckx en Robin v Koolwijk) werd alles anders en reed ik weer als voorheen hoewel ik het wel iets rustiger aan heb gedaan. Al mijn frustratie was verdwenen en ik heb de andere sessies heerlijk kunnen rijden. Hier nog een filmpje en wat (slechte) foto’s van deze memorabele ochtend. Op naar de volgende 🙂

Vandaag was het vrij rijden in Roosendaal, niet heel druk aan het einde van de vakantie dus ik had er extra veel zin in. Ik merkte echter al na een aantal ronden dat het totaal niet ging zoals ik wilde. De bike wilde niet doen wat ik wilde en andersom, het was duidelijk te merken dat ik al 6 weken niet op de minibike had gezeten vanwege vakantie en Ohvale rijden. Terug de pits in gereden om mijn bandenspanning iets te verlagen en dat hielp alweer wat.
Tijdens de tweede sessie kreeg ik het gevoel weer terug, toen ook race vriendje Joey (nog eentje met die naam) voor mij ging rijden en ik zijn lijnen kon volgen ging het tempo weer omhoog. Blijkbaar had ik mezelf toch overschat want op een moment waar ik blijkbaar de concentratie kwijt was ging ik hard onderuit de banden in. Dit was direct de eerste keer waar mijn bike behoorlijk schade aan zijn kuip op had gelopen en op bepaalde punten zo goed als volledig was doorgescheurd.

Aangezien ik toch direct weer wilde rijden de bike weer gestart en doorgereden maar het wilde gewoon niet meer lukken.
Na nogmaals een keer onderuit te zijn gegaan en twee blauwe knieën er aan over had gehouden heb ik besloten om het vrij rijden maar te eindigen.
Ik baalde behoorlijk want dit was me nog niet eerder overkomen en ik snapte niet wat er nu toch aan de hand was. Misschien hadden mijn ouders wel gelijk en had ik beter uitgerust moeten zijn om weer te gaan rijden, het late naar bed gaan in de vakantie is duidelijk niet goed voor de sport.

Gelukkig hebben we via de oom van mijn race vriendje de kuip kunnen laten repareren. Alles zit weer aan elkaar en is gerepareerd en zaterdag de 24e mag ik hem weer in ontvangst nemen.
Dan mag mijn vader hem nog spuiten om weer een beetje netjes rond te rijden en weer terug op mijn bike monteren 😉
Ik ben heel erg blij dat er in het minibike racewereldje veel mensen rondlopen die zo behulpzaam zijn en de sport een warm hart toe dragen.
Zonder deze mensen werd het allemaal een stuk lastiger.
Dit is mijn kuip zoals hij er nu na reparatie uitziet.

Op naar zaterdag de 31e dan kan ik weer rijden in Roosendaal!

Een dag waar ik naar uit had gekeken, rijden met de Ohvale GP-O op het Midland Circuit in Lelystad.



Omdat mijn uiteindelijke doel de Yamaha R125 cup is (of de open 125cc klasse) was ik benieuwd of een Ohvale GP-O een goede tussenstap zou zijn dus dat moest geprobeerd worden. Aangezien we rond 16:30 al moesten inschrijven had mijn vader een middag vrij genomen zodat we om 14:30 richting Lelystad konden vertrekken zodat we mooi op tijd aanwezig waren. Mijn eerste sessie was vooral wennen aan deze toch wel zwaardere motor, met zijn 65kg, voorvering, monoshock en 110cc viertakt reed dit toch wel heel anders dan mijn minibike. De 1e sessie verliep rustig en verkennend. Aangezien het op de binnenste ring vrij druk was konden we met de Ohvale op de buitenring rijden wat voor mij een mooie ervaring was, wat een ruimte!



De volgende 3 sessies gingen eigenlijk steeds beter, mijn vertrouwen groeide bij iedere sessie en ik kreeg veel tips om mijn bovenlichaam vooral te gebruiken in de bochten wat resulteerde in beter kijkgedrag en hogere bochtensnelheid. Uiteindelijk ging me dat in de laatste sessie goed af.

Kortom ik heb genoten van deze kennismaking met de Ohvale GP-O en dat gaat zeker nog een vervolg krijgen. Nu de komende winter nog veel meer rijden op de minibike om mezelf nog verder te verbeteren om misschien volgend jaar de overstap te gaan maken, het doel is duidelijk:

Deze ochtend werd er weer gereden op de binnenbaan in Roosendaal bij de Stichting Pocketbike Promotion. Ook deze ochtend kon ik meerijden in de snelle groep maar had ik problemen met mijn tandwielverhouding. Na gisterenavond zat het voortandwiel er nog op waar ik normaal mee buiten rijd maar binnen kwam ik niet goed op gang bij het uitkomen van een bocht. Ik was niet blij dus werd in een pauze het tandwiel voor de binnenbaan er terug op gezet en kreeg mijn vader het “advies” dit niet meer te doen, waarvoor dank Maarten Henderieckx 🙂
Vanaf dat moment ging het weer lekker en kon ik redelijk goed meekomen met de rest van de snelle jongens. Nadat ik in de derde sessie merkte dat ik erg moe werd en foutjes begon te maken heb ik besloten de laatste sessie niet meer mee te rijden. De avond ervoor rijden en deze ochtend met duidelijk te weinig rust bleken toch mijn concentratie te beïnvloeden waarop ik besloot de vierde sessie te laten voor wat het was. Al met al een fijne training en toch lekker gereden.

Vrijdagavond bij Minibike Zeeland op het buitencircuit in Goes wezen rijden. Erg leuke avond met een prachtig weertje en veel rijders.
Deze keer mocht ik aansluiten bij de groep snelle rijders en dat ging me best goed af. In het begin hadden we wat last van zand op de baan achterin de bocht wat voor de rijders op slicks veel wegschuiven opleverde. Ook ik moest het bekopen met een schuiver maar gelukkig viel het nog mee. Nadat iemand de bocht had aangepakt met een bezem konden we weer lekker doorrijden de rest van de avond. Ook was ik erg blij met een nieuw Iridium vizier wat een stuk rustiger was aan mijn ogen met het felle zonnetje. Al met al een zeer geslaagde avond waarover ik zelf ook erg tevreden was.

Helaas is de training in Goes op woensdagavond vanwege de vele zware onweersbuien afgelast. Erg jammer maar zeer begrijpelijk natuurlijk.
Volgende training nu vrijdag 5 juli, nog even geduld dus.

Vandaag weer gereden in Roosendaal bij de Stichting Pocketbike Promotion. Het was gezellig druk en het werd een dag van rijden, kijken en verzitten tijdens het bochtenwerk. Ik moest even wennen aan de gewijzigde koppeling want ik had nog niet binnen gereden sinds mijn vader de koppeling had bijgesteld. Dus rustig begonnen en vanaf de tweede sessie ging het weer als vanouds, mijn bike liep ook weer lekker dus alle problemen van 1,5 week geleden zijn verholpen. Na deze geslaagde dag was ik wel erg moe op weg naar huis dus nu weer rust. Over 4 dagen alweer rijden in Goes bij Minibike Zeeland en ik heb er zin in 🙂