Ik ben erg blij om te kunnen vermelden dat ADM Autoschade Herstel uit Roosendaal sponsor gaat zijn van Joey Racing #19. Juist met de plannen om volgend jaar mee te rijden in de Ohvale Cup Holland is dit een zeer welkome toevoeging.
ADM Autoschade Herstel is naast het herstel van (bedrijfs) autoschade ook het adres voor oldtimer restauratie en klein onderhoud. Daarnaast is er een vrachtwagen spuitcabine en is spuitcabine verhuur mogelijk. Alex en Andre dank voor jullie vertrouwen, ik ga mijn best doen om er iets moois van te maken de komende tijd. 😉
Vandaag bijtijds ons bed uit om na een heerlijk ontbijtbuffet in het hotel weer richting Assen te rijden. Vandaag was het een stuk drukker dan gisteren en de groepen waren dus ook beter gevuld. Ook kwam ik weer wat racemaatjes tegen die ik al even niet had gezien, gezellig dus. Vandaag reden we wel gewoon in de groep met 10 en 12 inch wielen omdat er nu genoeg rijders waren in alle groepen. De eerste sessie even rustig aan gedaan om de nieuwe baan layout weer te leren kennen en mijn banden warm te rijden, zover dat nodig was dan want de temperaturen liepen weer lekker op.
Vanaf mijn tweede sessie ging het steeds beter, mijn tempo lag wat hoger dan gisteren en mijn racelijnen kon ik vandaag ook goed aanhouden. Toch merk ik dat ik nog veel heb te leren, mijn snelheid bij het uitkomen van de bocht lag te laag en mijn remwerk voor de bocht mag wel wat later. Dit heeft ook duidelijk te maken met de keuze van versnelling bij het ingaan van de bocht maar dat zijn gewoon aandachtspunten waar ik aan moet werken.
Tijden de derde sessie begon het te regenen maar gelukkig nog niet zo hard dat ik met mijn slicks niet meer kon rijden. Mijn tempo ging lekker, lijnenwerk was goed dus ik had het echt helemaal naar mijn zin. 5 minuten voor het einde van deze sessie was er een valpartij waardoor de rode vlag weg gezwaaid dus iedereen moest terug naar binnen. De sessie was toen wel gedaan want er bleek ook benzine op de baan te liggen wat eerst nog schoongemaakt moest worden. De regen werd harder en verschillende mensen keken al op buienradar, dat zag er niet goed uit en de rode buien trokken recht over Assen. We zijn toen samen met andere rijders de boel gaan afbreken om langzaam huiswaarts te keren. Al met al heb ik twee hele leuke maar vooral leerzame dagen achter de rug. Ik heb genoten van het rijden op de Junior Track, heb gewerkt aan mijn baanpositie en snelheid en vond het heel gezellig met mijn racemaatjes in de paddock, tot de volgende keer en hier nog wat beelden van deze dag 😉
Vandaag was het vroeg op zodat we rond 9:00 uur in Assen zouden staan om daar mijn eerste keer te gaan rijden op het TT Junior Track. 6:30 uur zijn we vertrokken en kwamen rond 9:05 aan, keurig op tijd. Na alles te hebben neergezet en mijn motorpak aan te hebben getrokken mochten we voor de eerste sessie de baan op, dat was even wennen. Deze baan was veel breder dan ik tot nu toe gewend was en ik reed dus eerst maar eens even rustig om de baan te verkennen.
We reden in een groep met Ohvale, NSF en ook wat 2 takt motoren dus de snelheden waren nogal verschillend maar de lol was er niet minder om. Ik kreeg al snel wat tips van andere rijders dat ik echt de hele baan moest gebruiken om zodoende de racelijnen te rijden zoals ik op smallere banen ook gewend was, daar moest ik echt wel even op letten, wat een ruimte 🙂 Het was ook vooral proberen waar ik in welke versnelling de bocht het beste kon nemen en moest schakelen, al met al een hele ervaring op deze baan.
Aangezien de groepen klein waren werd er besloten om alle 10-12- en 17 inch motoren bij elkaar te laten rijden in sessies van steeds een half uur. Op dat moment reed er echt van alles rond tussen de 100 en 400cc, een hele speciale ervaring en gelukkig reed ik toen mijn racelijnen alweer zoals het hoort. Ik heb genoten, op het einde van de middag was ik zo moe door alle inspanning, nieuwe ervaringen en de warmte dat ik in mijn laatste sessie onderuit schoof. Gelukkig schoof ik het gras in dus meer dan wat graspollen aan stuur en steps waren er aan mijn motor niet te vinden. Daarbij hebben we het gelaten, op het gemak de boel weer inpakken, nog even wat napraten en toen richting hotel in Vledder. Morgen weer een dag en hier nog wat beeldmateriaal 😉
Vandaag weer eens een keer met de minibike op stap geweest. De laatste keer was alweer op 23 mei dus het werd weer een keertje tijd. Plaats van rijden in Roosendaal bij de Stichting Pocketbike Promotion, altijd gezellig. Ivm de vakantieperiode was het niet heel druk en konden we in twee groepen rijden. Omdat het alweer even geleden was heb ik de eerste sessie maar in de rustige groep gereden om daarna weer in de snelle groep te rijden.
Het was even wennen, de lagere zit, automaat en het lichte gewicht was ik toch weer kwijt maar al vrij snel reed ik weer als vanouds. Vanaf mijn tweede sessie ging ik weer lekker rond en was het weer een leuke ochtend om met mijn racevrienden in Roosendaal te kunnen rijden. Tussendoor ook nog proefstarts gemaakt en ook dat ging gewoon weer goed. Kortom een leuke en geslaagde ochtend op de minibike.
Helaas zal dit gelijk een van de laatste keren zijn dat we in Roosendaal kunnen rijden, op 15 augustus misschien nog maar dan is het over en uit. Het kartcentre in Roosendaal gaat sluiten en word afgebroken. Vanaf dat moment is de dichtstbijzijnde mogelijkheid in de winter in Middelburg dus we zullen dan weer wat eerder ons bedje uit moeten. Ik wil in ieder geval de Stichting Pocketbike Promotion bedanken, Piet het was altijd leerzaam en gezellig en we kunnen wel zeggen dat het in Roosendaal toch allemaal wel begonnen is voor mij. Ook Maarten Henderieckx van Mabo Tuning bedankt voor zijn altijd behulpzame aanwezigheid in Roosendaal. Last but not least wil ik ook Robin van Koolwijk en Djaella bedanken voor alle leerzame instructies, tips en adviezen die mij echt verder hebben geholpen.
Gelukkig zien we elkaar overal weer terug alleen voor Roosendaal komt het tot een einde, bedankt Kartcentre Roosendaal voor de leuke jaren! En nu nog wat beeldmateriaal van vanochtend. Groetjes, Joey 😉
Vandaag stond er een middag/avond vrij rijden op de planning In Lelystad op het Midland circuit. Organisatie was in handen van 2theExperience en om 16:30 konden we het terrein betreden. Mijn vader had geregeld dat hij de middag vrij was en om 14:30 vertrokken richting Lelystad om daar exact, dankzij files, om 16:30 te arriveren. Na de inschrijving alle spullen klaargezet en toen was het wachten op mijn eerste sessie die om 17:15 zou beginnen.
Bij het verzamelen voor de eerste 100cc+ sessie reden we met 5 Ohvale en vier 125cc motoren met 17″ wielen (Yamaha en een Honda), die waren een stuk groter dan wij maar, niet sneller 😉 Mijn start ging goed, gelukkig kon ik normaal wegrijden zonder te moeten steppen dus dat ging lekker. Eerst even rustig aan gedaan om mijn banden warm te rijden en toen er maar eens goed voor gaan zitten, ik voelde mij goed. Ik merkte al heel snel dat de 125cc motoren ondanks hun afmetingen eigenlijk helemaal niet zo snel waren als ik had gedacht en dat vond ik leuk!
Al mijn sessies verliepen eigenlijk prima, ik werd sneller, voelde mij comfortabel en durfde ook de “jacht” op de 125cc’s te openen. Het resultaat was dat ik zes keer een 125cc in heb gehaald wat ik natuurlijk heel erg leuk vond. Mijn bochtenwerk ging lekker, remmen mag ik echt later gaan doen maar dat komt de volgende keer wel, moet ik aan gaan werken. Dat zijn ook de momenten dat mijn collega Ohvale rijders voorbij komen, zij houden hun gas iets langer open en duiken dan later in hun remmen. Kortom ik heb een hele leuke en leerzame middag/avond gehad. Ik heb genoten van veel momenten en was trots op mijn vorderingen, het was tenslotte pas de tweede keer dat ik met mijn Ohvale op een circuit reed. Natuurlijk nog een filmpje van een mooi moment waar ik een 125cc voorbij ging 😉
Vandaag even een heel andere training dan normaal, we gaan starten! Aangezien ik bij mijn eerste dag op het circuit het toch wel erg lastig vond om weg te rijden bij de start was het tijd om dit eens te oefenen. Het valt niet mee als je een minibike gewend bent met een automatische koppeling het nu allemaal zelf te doen. Schakelen was niet echt een probleem maar het op laten komen van de koppeling en dan ook nog fatsoenlijk wegrijden was toch wel iets wat ik lastig vond.
Hoe dan ook vanmiddag vol goede moed toch nog maar een keer de parkeerplaats opgezocht, zal vrijdag toch iets beter moeten wegkomen. Nadat mijn vader stap voor stap had uitgelegd hoe de combinatie van koppeling op laten komen en gas geven voor het beste resultaat zorgt zijn we begonnen. De eerste paar keer ging het nog wat onzeker en duurde het nogal even voor ik wegreed. Nadat mijn vader nogmaals toe had gelicht dat ik meer gas kon geven en mijn koppeling sneller op moest laten komen begon ik het door te krijgen.
Ik was steeds bang dat ik mijn motor stil liet vallen maar bij voldoende gas geven is dat dus niet het geval, vanaf dat moment ging het beter en beter. Ook nog even gestart met mijn gas een stuk open en dan de koppeling op laten komen zoals bij een wedstrijd word gestart, dit ging ook best goed. Hoewel ik nog niet als een pijl ervandoor schiet ben ik heel blij met de gemaakte stappen vandaag. Ik rijd eindelijk normaal weg zonder erbij te steppen en kan dus met een gerust hart vrijdag het circuit weer op, kijken of dan alles ook weer zo lekker zal gaan. Duimen voor droog weer, filmpje 😉
Vandaag was een toch wel spannende dag al vraag ik me af wie het nu spannender vond, ik of mijn vader en moeder 😉 Na de technische keuring en de briefing konden we ons voorbereiden op een volledige dag van maar liefst 6 sessies georganiseerd door Rap Holland. De Ohvale 110/160 groep bestond totaal uit 9 rijders dus we hadden de ruimte. Mijn eerste sessie bestond vooral uit de layout van het circuit verkennen en kijken wanneer ik in welke versnelling moest rijden. Mijn mederijders waren allemaal jongens die al veel meer ervaring met de Ohvale hebben maar zij hielden over het algemeen keurig rekening met mij. Allemaal coureurs van de Ohvale Cup Holland waar ik hopelijk snel bij kan aansluiten.
Na de eerste sessie ondertussen ook wat extra tips gekregen (dank je Matthew en Tom) waar ik op moest letten bij het Ohvale rijden op het circuit en die tips weer meegenomen in mijn volgende paar sessies, ik merkte dat het allemaal iets soepeler ging al blijft het wegrijden bij de start nog wel een dingetje, dit moet ik echt gaan oefenen. Wat ik echt heerlijk vind is het comfort en verschil in vermogen vergeleken met mijn minibike, als ik mijn gas opendraai op het rechte stuk gaat het er echt vandoor en hoor ik een heerlijk brul achter me, lekker! 🙂
Bij de laatste 2 sessies veel meegereden met racemaatje Tom Kuil #5 waarmee ik om de beurt afwisselde om voorop te rijden, hij bekeek hoe ik reed en waar ik bochten beter anders kon rijden en wisselde dan met mij af zodat ik achter hem aan kon rijden om het vervolgens in de praktijk te brengen. Dit waren ook weer twee zeer leerzame sessies waardoor ik ook verschil merkte in mijn rijstijl. Uiteindelijk iets eerder van de baan afgegaan omdat ik toch wel erg moe was en spierpijn in mijn rug had gekregen van deze toch wel lange dag. Het was in ieder geval een hele leuk en vooral gezellige dag waarin ik veel heb geleerd en genoten. Hieronder nog een filmpje en foto’s! Groetjes, Joey 🙂
Vandaag stond mijn training voornamelijk uit bochten nemen met de Ohvale. Dat dit nog een dingetje is blijkt wel uit de training van maar liefst 1,5 uur op deze prachtige dag. Op mijn minibike had ik het bochtenwerk wel aardig onder de knie maar op de Ohvale moet ik weer een hoop dingen anders aanleren. Door de bocht kijken blijft nog altijd hetzelfde, maar voor de bocht mijn knie naar buiten, mijn andere knie tegen de tank aan en met mijn bovenlijf ook nog eens schuin voorover de bocht inhangen terwijl ik dan ook nog in de juiste versnelling moet rijden zijn best een hoop zaken tegelijkertijd.
Dus rustig aan begonnen om weer in het ritme te komen en mijn banden warm te rijden en toen stap voor stap alles in de praktijk gaan brengen. Mijn vader hield me in de gaten en gaf iedere keer tips wat ik vergat of wat ik goed deed. Was het natuurlijk niet altijd met hem eens maar goed, ik wist wat ik moest doen vandaag. 😉 Langzaam maar zeker ging het steeds beter en hebben we besloten om alles in zijn 3e versnelling te oefenen waardoor ik me niet teveel met het schakelen hoefde bezig te houden en mijn snelheid hoog genoeg was . Mijn vader vertelde dat mijn knie ongeveer 20 centimeter boven het asfalt zat dus ik wist dat ik mijn bochten nog beter moest aansnijden. Zo gezegd zo gedaan.
Na een uur oefenen was het nog een centimeter of 10 dus mijn bochtenwerk werd langzaam beter, ik merkte zelf ook dat het wat vloeiender ging. En jawel, na 1 uur en 15 minuten hoorde ik ineens een schurend geluid en voelde ik mijn knie eindelijk over het asfalt gaan, niet iedere keer maar dat was ook niet het doel. Met mijn nieuwe laarzen aan, afgestelde koppeling en schakelpedaal voel ik me steeds vertrouwder op mijn Ohvale. Ik ben er zeker nog niet maar we denken dat de tijd is aangebroken om langzaam richting het circuit te gaan. Ik ben er klaar voor en heb er zin in! 🙂 Foto’s en filmpje:
Vandaag was weer een mooie dag, ondanks de weersvoorspellingen die iets anders voorspelde. Toch besloten om de Ohvale GP-0 in te laden en weer verder te gaan met trainen. Vandaag hebben we besloten om eens te kijken hoe het gaat om wat moeilijke verrichtingen te gaan doen. Bedoeling was stapvoets rijden, slalom, en een cirkel draaien om een pion. Daarnaast wilde ik vooral lekker schakelen en ook afremmen op de motor door terug te schakelen.
Zo gezegd zo gedaan, na het starten eerst weer een paar rondjes gereden om er weer in te komen. Deze week is mijn koppeling voor mij afgesteld omdat ik hem te vroeg vond pakken, dat stond nu in ieder geval een stuk beter. Na het opwarmen eerst maar eens de pionnen klaar gezet om een slalom te proberen, niet te gek gewoon een beetje het gevoel krijgen, dat ging goed. Daarna stond er een pion klaar waar ik mijn rondjes om moest rijden, dat ging me rechtsom beter af dan linksom, daar maakte ik de ronde te groot 😉 Maar zoals mijn ouders al hebben gezegd, komt goed!
Om het geheel af te sluiten moest ik stapvoets naast mijn vader blijven rijden terwijl hij over het terrein liep, dat ging gelukkig ook goed en leerde mij nog meer met de koppeling te spelen, leuk 🙂 Gelukkig werd ik weer ‘losgelaten’ en heb ik nog lekker wat rondjes gereden om lekker wat te schakelen, terugschakelen en afremmen op de motor, dit ging soms een beetje te abrupt maar al met al was het een geslaagde ochtend. Ik ben er zeker nog niet maar de vooruitgang is goed te merken, op naar de volgende! En natuurlijk nog wat foto’s en filmpje, doei doei 😀
Vandaag was het weer trainen in Roosendaal, ik had er zin in vandaag. Het was redelijk druk maar omdat er in drie groepen werd gereden viel het in de groepen behoorlijk mee en kon iedereen ruim voldoende rijden deze ochtend. Het werd een training inclusief slalom en rondjes rijden om een enkele pion. Op een enkele keer mijn voet aan de grond en een schuivertje over een pion ging het me eigenlijk best goed af. Het schuivertje zorgde wel voor een verschoven stuurdemper maar papa heeft dit weer direct verholpen.
Het rijden op zich ging ook prima, iedere sessie ging het weer soepeler en vloeiender als degene daarvoor. Papa had van de week alles weer schoongemaakt en mijn koppeling gecontroleerd en dat stond nu allemaal prima. De ketting was weer gespannen want die hing vorige week na het rijden slapjes op mijn achterbrug dus ook dat was weer in orde. Ik kan dus wel zeggen dat het een leuke sportieve ochtend was, fijn gereden en weer wat gegroeid in de motorsport. Ik kan niet wachten op de volgende keer rijden maar zal toch weer even geduld moeten hebben.
